Pepersappie doet de deuren open voor het publiek

Het in de hersens vast hebben staan hoe een smaak tot stand kan komen is voor velen geen weggelegd gegeven.

Toch worden de roots al heel jong gelegd, de geuren die je thuis opsnoof als kind, of de luchtjes die je liever niet rook. Even langs de keuken of er wellicht al een voorproeverijtje mogelijk was. Als kind woonde ik met mijn ouders o.a. in Perzië. Tijdens wandelingen door de Bazaars werden de eerste luchten van, rozenblad, anijs, sumak, curry’s, zoete noga’s, tal van kruiden en specerijen vastgelegd op de harde schijf.

Ik kwam na vele omzwervingen in de keuken terecht, restaurants, bedrijfscatering en heel veel eventcatering, heb een aantal jaren het Culinair Atelier gehad, en ca. 10 jaar in de sales van landelijke eventorganisaties gewerkt.

Door een veranderende wereld waar niet alleen meer gekeken wordt naar zalig, overheerlijk en tongstrelend. Maar inhoudelijk, wat doet dat met een mens ging ik verder leren, gewichtsconsulent, kindervoedingsadviseur, Natuurvoedingsadviseur en Medische basiskennis om toch maar iets te leren van wat waar heengaat, wat er overblijft, wat het met ons doet, wat het met onze gezondheid doet en welke schade het aan kan richten.

Maar goed, dat is een stukje voorgeschiedenis naar de aanloop naar Pepersappie. Koks zijn meestal Bourgondiërs, ik ken er maar weinig die dat niet zijn. We houden van lekker eten, lekkere wijntjes, biertjes en nog van nog veel meer sapjes. Heel veel mensen lijken op koks.

Maar uiteindelijk kent deze leefstijl ook kanttekeningen. Naast de gezelligheid, de volgende dag dufheid, minder presteren. Bij thuiskomst lijkt het alleen maar beter te gaan als er eerst een borrel gedronken wordt.

Wellicht zijn er mensen die dit herkennen. Voor mij betekende het echter dat ik een 5-tal jaren geleden op zoek ging naar een alternatief voor het wijntje, biertje en borreltje.

Er rommelde iets in mijn bovenkamer, het moest starten met een fluweel- zoet frisse smaak, waarna een pitje de volgende stap is. Ik ben geen overdreven  Chili eter, maar koester wel de kracht van capsaïcine, een stof dat endorfine aanmaakt, een stof waar mensen zich prettig door voelen en dat naar men zegt pijnstillend werkt.

Uiteindelijk is daar “Pepersappie”, een hobby waar ik werkelijk alles in kan combineren, smaken, gevoelens en vooral veel discussies.

In de periode dat we aan het testen zijn hebben we al enorm veel plezier gehad. Heb ik met ca. twintig koks, proevers, feestgangers  en honderden bezoekers aan proeverijen gediscussieerd over de smaakjes, de kleuren, de frisheid, kortom het kon niet op. Mensen die lang moesten rijden vonden het een heerlijk opkikkertje, in een ziekenhuis tijdens de nachtdienst waren de zusters op oudejaarsavond vol lof en hadden de grootste pret met Pepersappie, geen alcohol maar wel een kick.

Ik vind het tijd dat veel meer mensen een mening mogen hebben over Pepersappie, Op 28 september gaat de site www.pepersappie.nl open voor alle geïnteresseerden. Ik heet iedereen van harte welkom.

Doe mee en ervaar de Chili Happinness.

Groet,

Gerard van Deventer